Die Zeit danach


Aufgrunde der Buchvernissage habe ich (Martina) mir Gedanken gemacht, über meine Zeit mit David und wie ich und unsere Familien die Krankheit erlebt haben. Der nachfolgende Text habe ich an der Buchvernissage vorgetragen.

Zur Buchvernissage "Warum gerade ich" von Prof. Walter Bühlmann:


Warum gerade ich, oder i öisem Fall "warum gerade du"? Die Frog hed de Dave, sini Famelie, mini Familie und ech öis i de letschte 2,5 Johr vell gschtellt ond esch zonere zentrale Frog i öisem Läbe worde.

Aber geds uf die Frog öberhaupt en Antwort? Aigentlich macht mer sich über die Frog kei Gedanke, wenn mer gsund esch. Es chond eim gar ned i Senn, sich settigi Frage z stelle. Genauso esch es au im Dave gange.

Im März 99 esch för ehn sini Famelie ond för mech d Wält no in Ordnig gsi. De Dave het sini kaufmännischi Usbeldig abgschlosse gha und hed Brufsmatura agfange. Er het Zuekunftsperspektivene gha und ganz genau gwösst, was er met sim Läbe wott afo. Au ned selbschtverständlich fürne 19 Jährige.

Aber plötzlech hed sech öppis i öisem Läbe veränderet, ganz schlichend und heimtöckisch hed das agfange. Zerscht esch nur das gschwollnige Bei vom Dave dogsi. Es gschwollnigs Bei... das heisst no gar nüd. Doch wo kei Arzt so rächt gwösst hed, was d Ursach chönnti si ond emmer meh Ondersuechige agordnet worde send, esch öis d' Ernschthaftigkeit vo dere Situation bewosst worde. Do häd för öis und de Dave de Liideswäg agfange. Es hed sech emmer meh usekrischtallisiert , dass de Dave a Chräbs lidet. Die Ziit bes zor definitive Gwössheit esch för öis ganz schlemm gsi. Das Hoffe ond Bange.. esch es Chräbs, esch es ned, wenn jo was denn? Wie gots denn witer? Näi, nor ned negativ dänke, settigi Froge dörf mer sech gar ned schtelle.
Denn, wer dänkt scho a Chräbs, wenn mer es gschwollnigs Bei hed? Wer dänkt scho a Chräbs, wen mer ersch 19 esch? Chräbs esch doch nor öppis wo di alte Lüüt öberchömid, aber secher ned ech! So hed de Dave zo dem Ziitpunkt dänkt.

Schliesslech hämmer öis nömme länger vor de Worheit verschtecke ond alles verdränge hed nümme gnötzt. Mer händ müesse de Tatsach is Aug luege: De Dave hed ganz e sälteni Art vo Chnochechräbs öbercho, S' Ewing Sarkom. D'Chance, dass de Dave die nächschte 2 Johr öberläbt esch be 40 % gläge. De Dave hed gwösst, dass er meh Tod als läbig esch.

D'Nochricht esch för öis eso nederschmätternd gsi. För alli esch en Wält zämebroche. Chräbs, das dörf doch ned wohr si. Ond denn esch för öis serscht mol die Frog uftaucht "Worum grad ech, worum grad er?" En onglaublichi Hoffnigslosigkeit, en Verschtändnislosigkeit, en Betroffeheit hed sech breit gmacht, wo öis alli Energie graubt hed rational z'dänke ond die Wält no z'verschtoh. Es esch au en riise Entdüschig gsi. De Dave hed sech mängisch gfrogt, was esch das för ne Gott, wo mer das Leid atued? Was han ech falsch gmacht? Werom wird ech met ere sonere Chranket beschtroft? Get's denn öberhaupt no en Gott?

Mer alli händ müesse lehre öis i dere Situation zrächt fende. Ergendwie hämmer trotz allem müesse wiiter läbe ond exischtiere, obwohl öis das i dere Situation vollkomme absurd vorcho esch.

Aber e chline Hoffnigsschemmer heds no gäh. Die 40 % Öberläbenschance vo 2 Johr, met echli Glöck sogar nomeh.
A dem hed sech vor allem de Dave feschtghaltet. De Dave hed en onglaublich schtarche Welle zum Läbe entwecklet. Er häd weder welle gsund wärde ond häd alles erdänkleche deför gmacht. 30 Woche Spetolufenthalt, 7 Chemotherapie ond 7 Operatione hed er
öber sech lo ergo. Emmer met em Ziel vor Auge "Ech werde weder gsund".

För sini Familie ond mech esch das ganz en herti Ziit gsi ond hed öis of mängi Zerrisprob gschtellt. Mer händ müesse helflos denäbet schto ond metaluege, wie de Dave häd müesse liide. Em Spetol eschs im Dave hüfig schlächt gange, so dass mer mängisch dänkt händ, dass er nömme heichonnd.

Aber dank sim Läbeswelle hed er sech emmer weder ufgrafft ond au die Froid ond Zueversecht, won er trotz allem usgschtrahled hed, hed er öis emmer weder chönne Chraft gäh, die Situation z'erträge.
Wenn er das chann, müemer das au chönne!
De Dave hed sech nie ufgäh ond hed witerkämpft. Dor das hed er en onglaubliche Optimismus usgschtrahlet.

Wonn er die Chranket akzeptiert hed ond glehrt hed demet omzgo, esch nömme die Frog
‚worum grad ech' im Vordergrond gschtande. Er häd ganz nöi Möglechkeite gfonde weder i Zuekunft z'luege.

Im Dave esch au bewosst worde, dass ned nor är a Chräbs liidet, sondern dass es au no veli anderi troffe hed. Er hed sech drom entschede, e Homepage öber sini Chranket z'mache. De Dave esch sech zersch ned secher gsi, öb er met sinere Gschecht so offe sell omgo. Aber er hed de Lüüt welle zeige, dass die Chranket jede träffe cha.
Er hed agfange, sini ganzi Gschecht no dis no ufzschribe ond hed so au onbewosst för sech Bewältigungsarbet gleischtet. Em esch es glonge, sini Läbesfröid ond Zueversecht öber sini Site de andere Mönsche wiiters zgäh. De Dave hed sehr vell positivi Resonanz öbercho ond er esch i sim handle beschtätiget worde. Dör das hed de Dave en nöie Senn i sim Läbe gfonde. Er esch sech nömme so notzlos i dere Wält vorcho, er hed weder en Ufgab gha. Er hed chönne andere Mönsche hälfe. E Grond meh zom wiiterkämpfe.

Os dere Energie wo de Dave so hed chönne sammle, hed er weder agfange zläbe. Er hed sech ufgrafft ond hed glehrt, jede Tag eso znäh, wien er chond ond de Tag bes is chlinschti Detail z'gniesse. De Dave hed versuecht, eso z'läbe wie e ganz normale Mönsch. Aifach met dem Hendergedanke, dass sis Läbe früener z'Änd esch, als dass er's sechs äigentlech erhoffe wörd.

Im Januar 2000 send alli Therapie abgschlosse gsi. Abgschlosse... was heisst das i dem Fall? Warte, warte, warte ond bi jedem Arztbsuech hoffe, dass nüd meh gfonde werd. För mech send die Routineuntersuechige jedesmol zomene Horroszenario worde. E Situation, wo chum zom Ushalte gsi esch. Die Angscht, onglaublichi Angscht dass weder öppis gwachse si chönnt.

Ond denn, es halbs Johr schpöter send mini schlemmschte Beförchtige beschtätigt worde. De Chräbs hed ganz massiv zrogg gschlage.

All öisi Hoffnige, Wönsch ond Träuim send schlagartig zunichte gmacht worde. Das darf doch ned wohr si! All eusi Bemüehige omesoscht. Hed Schuelmedizin versaid? Hämmer öppis falsch gmacht? Werom nor?
Das z'akzeptiere esch schlemmer gsi, als wod d'Diagnose Chräbs gschtellt worde esch. Well jetzt esch au d'Hoffnig of Heilig gleich null gsi.

Was macht mer inere hoffigslose Situation? Wenn mer nor no a allem zwiflet ond de Glaube fascht verlüürt?

De Dave hed wiiter kämpft. Das chas nonig gsi si! Er hed agfange jenschti natürlechi Heilmethode uszprobiere. Vo Handuflegge öber Autogens Training bes zomene Bsuech bimene Heiler of de Philippine.
Er hed sech met aller Chraft gäge sini Chranket gwehrt, bes er schliesslech sech sälber het müsse igschtoh, dass au er kei Chance gäge de Chräbs hed.

Sech das izgschtoh hed em sehr grossi Müe bereitet. Er hed angscht gha, wenn er de Tod akzeptiere wörd, wörd er ufgäh ond sin Kampf verlüre. Doch er hed gmerkt, wie em langsam Ziit devo lauft. Omso meh hed de Dave die Ziit no gnötzt, wo em blobe esch. Er hed alles gmacht, won er hed welle.

Denn, mit em Fortschrite vo de Chranket, send au d'Schmärze cho. Die z'erträge send för en ganz schlemm gsi.

Es hed för öis die letschti schwäri Ziit met em Dave zäme agfange. Ziit vom Absched näh, Ziit vom loslo. Öppis vom Schwärschte för mech esch gsi met em Dave öber das zrede, wo onmettelbar bevorschtod. De Tod.

Es esch es vernechtends, alles im Keim ersteckends Gfühl, dass es jetzt doch sowit esch ond alles verdränge nüd meh nötzt. Ond wie chan mer öber die äiget Zuekunft nodänke, wenn mer s'Liebschte wo mer hed muess her gä? Eifach eso.
Oft han ech mer gwönscht, ech chönnt im Dave sini Lascht abnäh. Ond je meh ech mer das gwönscht han, desto men han ech müesse merke, dass das ned god. Das esch im Dave sini letschti Ufgob gsi, won er ganz elei hed müesse erfülle. Mer chönd en nor begleite, aber abnäh chömmer ehm nüd. Das hed au er gwösst.

So sebschtlos wie er die letschte Johr gläbt hed, so esch er au jetzt gsi. Er hed kei Forderige gschtellt. Weder as Läbe, a sech, a sini Famelie oder a mech.
D'Gedanke wo en am meischte blogt händ send gsi, wie gots met de Famelie, met mer wiiter.

Er het gseh, was er alles zrogg loh muess ond das hed em onglaublech weh do.

Sehr oft semmer zämme gsässe ond händ metenand gret. Öber öisi Vergangeheit, was jetzt passiert ond wis sell wiitergho.
Im Dave esch au de Glaube a Gott ond s'bätte emmer wechtiger worde. Froge händ en beschäftiget wie "Was passiert met mer, wenn ech muess go, was erwartet mech, chom ech i Hemmel, a was werd ech schtärbe". Froge, wo mer ehm, so schmerzhaft för öis das gsi esch, ned händ chönne beantworte.
De Dave hed sech de Hemmel wies Paradis vorgschtellt. En Ort, won er kei Schmerze meh mues ha, frei esch vo allne Sorge ond e kei Angscht me het.

So het er met sech, sinere Famelie ond met mer chönne is Reini cho ond met sim Läbe abschliesse. Er hed e tüüfi enneri Zfredeheit gfonde.

Chorz bevor er gschtorbe esch hed de Dave gseit: "Ech ha nüd verpasst i mim Läbe. Ech han alles gha won ech ha welle. Ech be glöcklech"!

Wer vo öis cha das behaupte?

Dank dem, dass de Dave so guet hed chönne met sim Läbe abschliesse ond de Tod akzeptiere, hed er relativ schnell ond ruig dehei chönne ischlafe.

Noch em Tod vom Dave esch för öis aber die schwerschti Ziit cho. Die 2,5 Johr vo sinere Chranket send ned so schwär z'erträge gsi, wie die Ziit, wo jetzt abroche esch.

Im Dave sin Wäg esch do z'Änd aber för öis mues es ergendwie wiitergo ond es bliibt nor e riise grosse Schmärz zrogg.

Wo de Dave no do gsi esch, hesch zäme no chönne rede, enand tröschte ond i Arm näh, enand gägesitig zurede ond weder Hoffnig ghä. Solang mer wenigschtens no enand gha hend, esch alles gut gsi.
Ond jetzt, was esch jetzt? Mer schtod ganz ellai do. Im Dave sini Famelie, sini Frönde ond ech händ müesse lehre, met em Verluscht vom Dave umzgo.
Es esch wien en Teil vo der, wo god. Wie wenn du müesstisch dis halbi Härz hergä. Aber öpper, wo de Schmerz ned sälber erläbt hed, demm esch es onmöglech nozfühle, was sone Verluscht för äim bedütet.

Wie oft han ech mer nochem Dave sim Tod gwönscht, es wär scho es halbs Johr vebi, dass de Schmärz nömm so vernechtend gross wördi si. Jetzt esch das halbe Johr verbi.
Mer hed glehrt weder elei zsi. Aber de Schmärz, die tüüfi enneri Truur esch noch wie vor do.

E Mönsch wo truuret esch glähmt, obwohl er chan laufe
E Mönsch wo truuret esch taub, obwohl er ghört
E Mönsch wo truuret esch blend, obwohl er gsehd

Gäge de Schmärz helft nor d'Hoffnig, dass ech de Dave ergendeinisch weder gseh, weder emol cha id Arme schliesse ond er mir werd säge: jetzt esch alles weder guet!
Ech glaube fescht dra, dass im Dave all sini Wünsch in Erfüllig gange send ond er sis Paradis gfunde hed..
I dem Glaube red ech met em Dave, als ob är no do wär ond er mech chan ghöre.

De Dave läbt wiiter. Ned eso, wie mer en bes jetzt gha händ, sondern i dem, was er öis henderloh hed. En onglaublich schtarche Zämehalt i de Famelie, sehr veli schöni Erinnerige wo i öis wiiter läbet. Sis lache, wo mer nie werdit vergässe. Au dör sini Homepage, won er au noch sim Tod vellne Mönsche chan Muet ond Hoffnig gäh. Eso esch de Dave för öis onschterblich worde ond zum Vorbeld vo ois allne. I öis läbt er wiiter.

Aber die Frog, werom grad ech/werom grad er, han ech mer bes jetzt noni chönne beantworte. Esch es Scheksal gsi, e Ufgab, e Beschtemmig? Ech weiss es ned. Aber ech be mer secher, dass ech ergendeinisch en Antwort of die Frog becho werde.
Denn, wenn de Dave ond ech weder zämegfendit.

Aber ganz toif i mer enne gschpör ech, dass das öisi Beschtemmig gsi esch, de Dave of sim Wäg z'begleite.

Martina Zeder

Buchrain, 15. März 2002